پسر كوچكي وارد داروخانه شد، كارتن جوش شيريني را به سمت تلفن هل داد .

پسرك جواب داد نه ممنون من همون كسي هستم كه براي اين خانوم كار مي كنه

 پ ن 1: این مطلبو یکی از دوستای خوبم به یاد مادرشون برام فرستاد ( مادرشون این قصه رو تو کودکی براشون خونده)از این دوست خوب ممنونم و همینجا به مادر مهربونشون ادای احترام میکنم

پ ن 2 : کاش یه کم به عملکردمون پیش خدا فکر میکردیم.

پ ن 3: نمیدونم چرایه کم  برام سخته که  به دوستای وبلاگی خبر بدم آپم ،منظورم اینه که شاید مطالب من ارزش اینو نداشته باشه که خبرتون کنم

پ ن 4:ممنونم از دوستانی  که خواسته و ناخواسته دل منو می شکنن خوبه آدم همیشه همه چیزو به بدترین شکل ممکن بد تعبیر نکنه!منظورم فقط خودم بود نه شما!

 تصنیف  شب

تنظیم آقای سینا جهان‌آبادی

پی نوشت:موسیقی زیبا و اصیل ایرانی یکی از چیزهاییه که نمیتونم ازش بگذرم

   21اردیبهشت 87  

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود

دل که از ناوک مژگان تو در خون می‌گشت

باز مشتاق کمانخانه ابروی تو بود

هم عفاالله صبا کز تو پیامی می‌داد

ور نه در کس نرسیدیم که از کوی تو بود

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت

فتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بود

من سرگشته هم از اهل سلامت بودم

دام راهم شکن طره هندوی تو بود

بگشا بند قبا تا بگشاید دل من

که گشادی که مرا بود ز پهلوی تو بود

به وفای تو که بر تربت حافظ بگذر

کز جهان می‌شد و در آرزوی روی تو بود

 در این جا به دو مطلب در این مورد اشاره میکنیم

بگذار تا مقابل روی تو بگذر یم

دزدیده در شمایل خوب تو بنگر یم

شوق است در جدایی و جور است در نظر

هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم

روی ار به روی ما نکنی حکم از آن تست

بازآی که روی در قدمانت بگستریم

ما را سر یست با تو که گر خلق روزگار

دشمن شوند و سر برود هم بر آن سر یم

گفتی زخاک بیشترند اهل عشق من

از خاک بیشتر نه که از خاک کمتر یم

ما با توایم و با تو نه ایم اینت بولعجب

در حلقه ایم با تو وچون حلقه بر در یم

نه بوی مهر می شنویم از تو ای عجب

نه روی آنکه مهر دگر کس بپروریم

از دشمنان برند شکایت به دوستان

چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم

ما خود نمی رویم دوان از قفای کس

آن می برد که ما به کمند وی اندریم

سعدی تو کیستی که در این حلقه کمند

چندان فتاده اند که ما صیدلاغریم 

پی نوشت1:امروز یکی از پرغصه ترین روزهای زندگیم بود .برام دعا کنید .

پی نوشت 2:اگه یه کم دیر به کامنتها جواب دادم لطفا دلخور نشید

پی نوشت 3: لطفا به اون یکی اون یکی وبلاگم (تکنولوژی آزمایشگاهی)  سر بزنین سعی میکنم همیشه با مطالب علمی-پزشکی جدیدبه روز باشم .

*Pesarak:شب ضربت خوردن امام علی شروع به وب نویسی کردم. سال 82. سخت بود برام. اما خب، نذاشتم تاخیری توش بیفته. دوستای زیادی پیدا کردم، و خیلی چیزها یاد گرفتم. فهمیدم دوستی های امروزی به درد جرز لای دیوار می خوره. فهمیدم رفیق چیه و نارفیق کودومه؟!! و فهمیدم با یه خط نوشته از ته دل، میشه به ته دل آدما نفوذ کرد.
تولد وبت مبارک.

*علیرضا خیاطی:من نزديك به سه ساله وبلاگ مي نويسم
دنياي ديگه اي داره هميشه موفق باشي

*مهنوش:سلام دوست من
تولد وبلاگت مبارک...ایشا الله سال ها باشی و بنویسی
یادم میاد که دل گرفته بودی از بعضی دوست نماها...یادم میاد که دست و دلت به نوشتن نمی رفت...یادم میاد که خشمگین بودی ...ولی بهتر از اون یادم میاد که قوی بودی و هزار هزار بدتر رو تونستی با تمام شهامتت تحمل کنی...به زن بودنت افتخار کن...به این همه ثبات و استواری...همیشه می تونی رو دوستی منم حساب کنی!
موفق باشی

*مرتضي(گره كور):نوشتن و خوندن و ارتباط از اين طريق با ديگران، بهترين راه براي تبادل افكار است.
وبلاگ منم يكساله شد! چند روز پيش. وقتي اولين پستم رو تو يكسالگي وبلاگم
خوندم، حس خوبي داشتم

*یاسمن(چند قدم نزدیکتر به خدا):دنیایی جدید که نزدیک 5 سالخ توش زندگی میکنم. خیلی اوقات وقتی تو جاهای عمومی هستم نگاه به ادمهایی میکنم که غرببه هستن و با خودم میگم از کجا معلوم شاید هر کدوم از اینا نویسنده وبلاگهایی باشن که تا عمق روحشونو میشناسم...

پی نوشت:  از همه این دوستان خوب ممنونم .

هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی

  از این زمانه دلم سیر میشود گاهی

عقاب تیز پر دشتهای استغنا 

اسیر پنجه تقدیر می شود گاهی

صدای زمزمه عاشقانه آزادیست

فغان و ناله شبگیر می شود گاهی

نگاه مردم بیگانه در دل غربت

دو چشم خسته من تیر می شود گاهی

مبر ز موی سپیدم گمان به عمر دراز

جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی  

بگو اگر چه به جایی نمی رسد فریاد

کلام حق دم شمشیر می شود گاهی

بگیر دست مرا آشنای درد بگیر

مگو چنین و چنان دیر می شود گاهی

به سوی خویش می کشد مرا چه خون و چه خاک

محبت است که زنجیر می شود گاهی... 

امشب باز سری به جناب حافظ زدم  و  این شعر انتخاب شد....

ای خرم از فروغ رخت لا له زار عمر

باز ا که ریخت بی گل رویت بهار عمر

از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست

کاندر غمت چو برق شدروزگار عمر

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است

دریاب کار ما که نه پیداست کار عمر

تاکی می صبوح وشکر خواب بامداد

هشیار گردهان که گذشت اختیار عمر

دی در گذار بود ونظر سوی ما نکرد

بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

اندیشه از محیط فنا نیست هر که را

بر نقطه دهان تو باشد مدار عمر

در هر طرف که زخیل حوادث کمین گهیست

زان رو عنان گسسته دواند سوار عمر

بی عمر زنده ام من واین بس عجب مدار

روز فراق را که نهد در شمار عمر

حافظ سخن بگوی که بر صفحه جهان

این نقش ماند از قلمت یادگار عمر

بارونو دوست دارم هنوز چون تورو يادم مياره

حس ميكنم پيش منی وقتی كه بارون می باره

بارونو دوست دارم هنوز بدون چترو سر پناه

وقتی كه حرفای دلم جا می گيرن توی يه آه

شونه به شونه ميرفتيم من و تو تو جشن بارون

حالا تو نيستی و خيسه چشمای من و خيابون

بارونو دوست داشتی يه روز

تو خلوت پياده رو

پرسه پائيزی ما

مرداد داغ دست تو

بارونو دوست داشتی يه روز

عزيزهم پرسه من بيا دوباره پابه پام

تو كوچه ها قدم بزن

اینم یکی از شعر و آهنگهای زیبا ...

"